Zor anlar: yorgunluk, kaçınma, öfke

Davranışın arkasındaki yükü arayın.

DCD li çocuklar motor görevlerde daha çok enerji harcayabilir. Bu nedenle okul sonrası ödevde ağlama, yazıya direnme, spor çantasını hazırlarken öfke veya sabah giyinmede patlama bazen "davranış" değil, aşırı yüklenme sinyali olabilir.

Zor anlarda önce güvenliği ve ilişkiyi koruyun. Çocuk yoğun duygudayken yeni beceri öğretmeye çalışmak genellikle işe yaramaz. Önce görev küçültülür, mola verilir, ortam sakinleştirilir; daha sonra uygun zamanda strateji konuşulur.

Kaçınma her zaman olumsuz değildir; çocuk başarısızlık ve utanç beklediği için kendini koruyor olabilir. Aile olarak görevi tamamen kaldırmak yerine M.A.T.C.H. ile giriş eşiğini düşürün. İlk adımı çok küçük yapın ve çocuğun başarılı çıkabileceği bir kapanış belirleyin.

• Durdur: Ses tonu düşür, aceleyi azalt, güvenliği sağla.
• Adlandır: "Bu görev şu an çok yorucu geldi."
• Küçült: "Tamamını değil, sadece ilk adımı yapalım."
• Seçenek ver: "Yazarak mı, söyleyerek mi, klavyeyle mi?"
• Sonra konuş: Kriz geçince neyin zor olduğunu ve hangi stratejinin işe yaradığını değerlendirin.