BTProf. Dr. Burak TatlıÇocuk Nörolojisi ve Gelişim
الفصل 5 · Hastalık Grupları

Kas Hastalıkları (Miyopatiler)

Prof. Dr. Burak Tatlı
Written and medically reviewed by
Prof. Dr. Burak Tatlı

Specialist in Pediatric Neurology & Developmental Pediatrics

İstanbul University-Cerrahpaşa Faculty of Medicine · Nörogender Association

Last reviewed:

Kas hastalıklarında (miyopatiler) sorun sinirlerde veya kavşakta değil, doğrudan kasın kendisindedir. Kas lifleri ya yapısal olarak kusurludur ya da zamanla yıkıma uğrar. Bu grupta güçsüzlük tipik olarak gövdeye yakın kaslarda (omuz ve kalça kuşağı — “proksimal”) belirgindir; his kaybı yoktur.

Tipik Belirtiler

  • Yerden kalkarken ellerle bacaklara tırmanma (Gowers belirtisi)
  • Merdiven çıkmakta, koşmakta, zıplamakta zorlanma
  • Ördekvari (yalpalayan) yürüyüş
  • Baldırlarda büyüme (psödohipertrofi — özellikle Duchenne'de)
  • Motor gelişim basamaklarında gecikme; bazı tiplerde erken dönemde “yumuşak bebek” (hipotoni)

Kas Hastalıklarının Ana Grupları

Kas hastalıkları geniş ve çeşitli bir ailedir. Pratikte yedi ana grupta düşünmek tanıyı kolaylaştırır: (A) musküler distrofiler, (B) konjenital musküler distrofiler, (C) konjenital miyopatiler, (D) miyotonik hastalıklar, (E) periyodik paralizi ve kanalopatiler, (F) metabolik miyopatiler ve (G) inflamatuar miyopatiler. Bu gruplar başlangıç yaşı, kasın dağılımı, CK düzeyi, kalp/solunum tutulumu, miyotoni veya egzersizle tetiklenme gibi ipuçlarıyla birbirinden ayrılır.

A) Musküler Distrofiler

Distrofiler, kas liflerinin ilerleyici yıkımıyla giden genetik hastalıklardır ve CK genellikle yüksektir. En bilinenleri distrofin geniyle ilişkili Duchenne ve Becker'dir (ayrı bölümde ele alınmıştır). Ancak distrofin dışı birçok distrofi vardır; bunların büyük bir kısmını çocukluk ve gençlikte başlayan limb-girdle (uzuv-kuşak) distrofileri oluşturur.

  • Distrofi
  • Gen / protein
  • Ayırt edici özellik
  • Distrofinopatiler (DMD/BMD)
  • DMD / distrofin
  • Erkek, çok yüksek CK, baldır psödohipertrofisi (ayrı bölüm)
  • Limb-girdle MD (LGMD)
  • Çok sayıda gen (aşağıda)
  • Proksimal omuz-kalça kuşağı güçsüzlüğü, değişken CK
  • Fasyoskapulohumeral (FSHD)
  • DUX4 (4q35 / D4Z4); FSHD2: SMCHD1
  • Yüz-omuz kuşağı, asimetrik, skapula kanatlaşması
  • Emery-Dreifuss (EDMD)
  • EMD (X'e bağlı), LMNA, FHL1
  • Erken kontraktürler (dirsek/aşil/boyun) + kardiyak ileti bozukluğu
  • Miyotonik distrofi (DM1/DM2)
  • DMPK / CNBP
  • Miyotoni + multisistem (D bölümünde)

Limb-Girdle Musküler Distrofiler (LGMD)

LGMD, omuz ve kalça kuşağını tutan, genetik açıdan çok çeşitli bir gruptur. Güncel adlandırmada kalıtıma göre LGMD-D (dominant) ve LGMD-R (resesif) olarak numaralandırılır. Aşağıda çocukluk çağında en sık karşılaşılanlar özetlenmiştir; ağır çocukluk formları (sarkoglikanopatiler) klinik olarak Duchenne'i taklit edebilir.

  • LGMD alt tipi (yeni / eski)
  • Gen / protein
  • Klinik ipucu
  • LGMD R1 (2A)
  • CAPN3 / kalpain-3

En sık; skapula kanatlaşması, aşil kontraktürü, korunmuş kalça addüktörleri

  • LGMD R2 (2B)
  • DYSF / disferlin
  • Genç erişkin başlangıç; Miyoshi distal fenotipi; çok yüksek CK
  • LGMD R3–R6 (2C–2F)
  • SGCA/B/G/D / sarkoglikanlar
  • Çocukluk başlangıcı, Duchenne benzeri ağır seyir, kardiyomiyopati
  • LGMD R9 (2I)
  • FKRP
  • Değişken ağırlık, kardiyak/solunum tutulumu; alfa-distroglikanopati
  • LGMD R12 (2L)
  • ANO5 / anoktamin-5
  • Asimetrik, distal-proksimal; yüksek CK

LGMD R7/R8 vb.

  • TCAP, TRIM32, POMT/POMGNT, FKTN
  • Bazıları distroglikanopati; beyin/göz tutulumu olabilir
  • LGMD D1–D2
  • DNAJB6; TNPO3
  • Dominant kalıtım, genelde geç başlangıç
Klinisyen Notu
  • Yaklaşım: LGMD ön tanısında sonraki adım hedefli NGS panelidir; immünohistokimya (sarkoglikan, disferlin, kalpain, alfa-DG) yorumu yönlendirir. FKRP/POMT/FKTN gibi distroglikanopatilerde kardiyak ve solunum izlemi ile göz/beyin değerlendirmesi gerekir. Sarkoglikanopatiler ve LMNA-ilişkili formlar erken kardiyak takip gerektirir (ani ölüm/aritmi riski).

B) Konjenital Musküler Distrofiler (KMD)

Konjenital musküler distrofiler doğumda veya ilk aylarda hipotoni, güçsüzlük ve sıklıkla eklem kontraktürleriyle (bazen artrogripoz) başlar. “Distrofi” terimi biyopsideki distrofik değişikliklere işaret eder. Bu grup, çocuğunuzun yürüme kazanımını, solunumunu, bazen de beynini ve gözünü etkileyebilir; alt tipe göre seyir çok değişkendir.

  • KMD alt tipi
  • Gen / protein
  • Ayırt edici özellikler
  • Merozin-negatif KMD (MDC1A)
  • LAMA2 / laminin-α2 (merozin)

Ağır hipotoni, çok yüksek CK, beyin ak madde değişikliği (MRG), genelde yürüyemez; epilepsi olabilir. Kısmi eksiklikte daha hafif/geç form

  • Kollajen VI ilişkili (Ullrich – Bethlem spektrumu)
  • COL6A1/A2/A3 / kollajen VI

Distal eklem gevşekliği + proksimal kontraktür birlikteliği, follikülit benzeri cilt, hiperkeratoz; Ullrich ağır, Bethlem hafif

  • Alfa-distroglikanopatiler
  • POMT1/2, POMGNT1, FKTN, FKRP, ISPD, LARGE

Beyin (lizensefali/kobblestone) + göz tutulumu spektrumu: Walker-Warburg (en ağır), kas-göz-beyin (MEB), Fukuyama; belirgin CK yüksekliği

  • SELENON ilişkili (rijid spine)
  • SELENON (SEPN1)

Erken aksiyel/boyun güçsüzlüğü, rijit omurga, erken solunum yetmezliği (gücüyle orantısız), skolyoz

  • LMNA ilişkili KMD
  • LMNA / lamin A/C

“Dropped head”, erken kontraktürler, ciddi kardiyak aritmi/ileti bloğu riski — erken kardiyak izlem şart

Klinisyen Notu
  • Tanısal ayrım: KMD'de beyin MRG (ak madde/malformasyon), göz muayenesi, CK ve kardiyak/solunum değerlendirmesi alt tipi daraltır. Merozin (LAMA2) için ak madde sinyali ve immünohistokimya; kollajen VI için deri fibroblastı/immünoetiketleme yol gösterir. SELENON ve LMNA'da güçsüzlükle orantısız solunum yetmezliği ve (LMNA'da) aritmi öne çıkar. Konjenital miyotonik distrofi (DM1) ayrı kategoridedir ve anneden kalıtılır — mutlaka annede miyotoni/kavrama araştırılmalıdır.

C) Konjenital Miyopatiler

Konjenital miyopatiler, kas lifinin yapısal kusurlarına bağlıdır ve adlarını biyopside görülen yapısal bulgudan alır. Genellikle doğuştan hipotoni, yüz güçsüzlüğü, pitoz/oftalmopleji, iskelet bulguları (yüksek damak, çıkık kalça, ayak deformitesi) ile başlar; birçoğu yavaş ilerler veya sabittir. CK genellikle normal veya hafif yüksektir.

  • Alt tip
  • Başlıca genler
  • Ayırt edici özellik / uyarı
  • Nemalin miyopati
  • ACTA1, NEB, KLHL40/41, TPM2/3, CFL2

Yüz-boyun-solunum güçsüzlüğü; ağırlık geniş (ağır neonatal → hafif). Biyopside “çubuklar” (rod)

  • Kor miyopatiler — santral kor
  • RYR1 (sık), (dominant)

Kalça güçsüzlüğü, çıkık kalça; MALİGN HİPERTERMİ riski — anestezide uyarı

  • Multi-minikor
  • SELENON, RYR1
  • Aksiyel güçsüzlük, rijit omurga, erken solunum tutulumu
  • Sentronükleer / miyotubüler
  • MTM1 (X'e bağlı, ağır), DNM2, BIN1, RYR1

MTM1: ağır neonatal, oftalmopleji, solunum bağımlılığı; DNM2 daha hafif/geç

  • Konjenital lif tipi disproporsiyonu (CFTD)
  • ACTA1, TPM3, RYR1, SELENON
  • Histolojik tanım; tip-1 liflerin küçüklüğü
Önemli Güvenlik Uyarısı
  • Malign hipertermi (MH) ve anestezi: RYR1 (santral kor dahil) ve bazı diğer kas hastalıklarında volatil anestezikler ve süksinilkolin MH veya rabdomiyoliz/hiperkalemik arrest tetikleyebilir. Genel anestezi öncesi tanı mutlaka anestezi ekibiyle paylaşılmalı ve tetikleyici-ilaçsız (trigger-free) protokol planlanmalıdır.

D) Miyotonik Hastalıklar

Miyotoni, kasıldıktan sonra kasın gevşemesinde gecikmedir; hasta “elini açamama”, “tokalaştıktan sonra bırakamama” veya ani harekette tutukluk tarifler. Miyotonik hastalıklar ikiye ayrılır: kas yıkımının da eşlik ettiği distrofik miyotoniler ve kasın yapısı korunurken iyon kanallarının bozulduğu non-distrofik miyotoniler (kanalopatiler).

  • Distrofik Miyotoniler
  • Hastalık
  • Gen (tekrar)
  • Klinik özellikler
  • Miyotonik distrofi Tip 1 (DM1 / Steinert)
  • DMPK (CTG tekrar genişlemesi)

Distal güçsüzlük, yüz/temporal atrofi, miyotoni; multisistem: katarakt, kardiyak ileti bloğu/aritmi, insülin direnci, uyku hali. Antisipasyon (nesiller arası ağırlaşma)

  • Konjenital DM1
  • DMPK (büyük genişleme, anneden)

Neonatal ağır hipotoni, solunum yetmezliği, fasyal diplej (“çadır ağız”), zihinsel etkilenme; miyotoni bebeklikte klinik değil, annede aranır

  • Miyotonik distrofi Tip 2 (DM2 / PROMM)
  • CNBP/ZNF9 (CCTG tekrar)

Proksimal baskın, daha hafif, konjenital form yok; erişkin başlangıç ağırlıklı

  • Non-Distrofik Miyotoniler ve İskelet Kası Kanalopatileri
  • Hastalık
  • Gen / kanal
  • Ayırt edici özellik
  • Miyotonia konjenita — Thomsen (dom.) / Becker (res.)
  • CLCN1 / klorür kanalı

“Isınma (warm-up)” fenomeni: tekrarla miyotoni azalır. Becker daha ağır, geçici güçsüzlük; kas hipertrofisi (atletik görünüm)

  • Paramiyotonia konjenita (Eulenburg)
  • SCN4A / sodyum kanalı

Paradoksik miyotoni: egzersiz/tekrarla ARTAR; soğukla tetiklenir; ataklarla güçsüzlük

  • Sodyum kanal miyotonileri
  • SCN4A

Potasyumla ağırlaşan miyotoni; ağrılı/dalgalı; hiperkalemik PP ile örtüşebilir

  • Kondrodistrofik miyotoni (Schwartz-Jampel)
  • HSPG2 / perlekan
  • Miyotoni + iskelet displazisi, blefarofimozis, kısa boy
Klinisyen Notu
  • Ayırıcı ipucu: “Isınma” fenomeni → klorür kanalı (miyotonia konjenita); “paradoksik” miyotoni (tekrarla kötüleşme) + soğuk duyarlılığı → SCN4A (paramiyotonia). EMG'de miyotonik boşalımlar tanıyı destekler; kısa/uzun egzersiz testleri alt tipleri ayırır. Semptomatik miyotoni tedavisinde membran stabilize edici olarak meksiletin başta gelir (kardiyak değerlendirme ile); alternatifler lamotrijin, karbamazepin, ranolazin. DM1'de tedavi kararından önce EKG/Holter ile ileti bozukluğu taranır (ani ölüm riski).

E) Periyodik Paralizi ve İlişkili Kanalopatiler

Bu grupta ana belirti, ataklar hâlinde gelen ve saatlerce sürebilen kas güçsüzlüğüdür; ataklar arasında çocuk normal olabilir. Ataklar kan potasyumundaki değişikliklerle, istirahatle (egzersiz sonrası), yemekle veya soğukla tetiklenir.

  • Hastalık
  • Gen / kanal
  • Tetikleyici ve yönetim
  • Hipokalemik periyodik paralizi
  • CACNA1S, SCN4A

Karbonhidratlı öğün/istirahat/stres; atakta potasyum, koruyucu asetazolamid/diklofenamid, düşük-karbonhidrat

  • Hiperkalemik periyodik paralizi
  • SCN4A

Açlık/egzersiz sonrası dinlenme, potasyumlu gıda; sıklıkla miyotoni eşlik eder; karbonhidrat/hafif egzersiz atağı keser

  • Andersen-Tawil sendromu
  • KCNJ2 (Kir2.1)

Periyodik paralizi + kardiyak (uzun QT/ventriküler aritmi) + dismorfizm üçlemesi — kardiyoloji izlemi kritik

F) Metabolik Miyopatiler

Metabolik miyopatiler, kasın enerji üretimindeki (glikojen, yağ veya mitokondriyal solunum zinciri) bozukluklardan kaynaklanır. İki tipik tablo vardır: kalıcı güçsüzlükle giden formlar (ör. Pompe) ve egzersizle tetiklenen kramp, ağrı ve idrar koyulaşması (miyoglobinüri/rabdomiyoliz) ile giden dinamik formlar.

  • Bozukluk
  • Enzim / gen
  • Klinik ve tedavi notu
  • Pompe (GSD II)
  • Asit alfa-glukozidaz / GAA

İnfantil: kardiyomiyopati + hipotoni; geç başlangıçlı: proksimal + erken solunum tutulumu. Enzim replasmanı (alglukozidaz alfa, avalglukozidaz alfa) — zaman kritik

  • McArdle (GSD V)
  • Miyofosforilaz / PYGM

Egzersizle kramp, “ikinci soluk (second wind)” fenomeni, rabdomiyoliz; yüksek istirahat CK

  • Yağ asidi oksidasyon bozuklukları
  • CPT2, VLCAD (ACADVL), diğer

Uzamış egzersiz/açlık/hastalıkla tetiklenen rabdomiyoliz; CPT2 en sık erişkin nedeni

  • Mitokondriyal miyopatiler
  • mtDNA / nükleer genler

Egzersiz intoleransı, oftalmopleji (PEO), multisistem tutulum, laktat yüksekliği

Klinisyen Notu
  • Klinik ayırt etme: Kısa/yoğun egzersizle erken kramp + second-wind → glikojenoz (McArdle). Uzamış egzersiz/açlıkla geç rabdomiyoliz → yağ asidi oksidasyonu (CPT2, VLCAD). Tekrarlayan rabdomiyoliz ataklarında ayrıca RYR1 ve LPIN1 düşünülmelidir. Pompe, “tedavi edilebilir” olması nedeniyle proksimal miyopati + solunum tutulumunda mutlaka dışlanmalıdır (kuru kan damlasında GAA + genetik).

G) İnflamatuar Miyopatiler

Bu grupta kas güçsüzlüğü genetik değil, bağışıklık sisteminin kasa saldırısıyla oluşur; bu nedenle çoğu tedaviye iyi yanıt verir. Çocuklukta en sık görüleni juvenil dermatomiyozittir (JDM).

Klinisyen Notu
  • Juvenil dermatomiyozit (JDM): Proksimal güçsüzlük + karakteristik cilt bulguları (heliotrop döküntü, Gottron papülleri, tırnak dibi kapiller değişiklikleri). Miyozit-spesifik antikorlar prognozu belirler: anti-NXP2/anti-TIF1γ kalsinozis ve şiddetle, anti-MDA5 ise kütanöz ülser ve interstisyel akciğer hastalığı ile ilişkilidir. Tedavi: kortikosteroid + metotreksat/IVIG; dirençli olguda mikofenolat, rituksimab, JAK inhibitörleri (özellikle MDA5/interferon imzası). Kalsinozis ve vaskülopati morbiditeyi belirler.
  • Tanısal Yaklaşım ve İzlem
  • KLİNİSYEN NOTU
  • İlk basamak: Serum CK, dağılım analizi (proksimal/distal/aksiyel/fasyal), miyotoni varlığı, kalp-solunum tutulumu, aile öyküsü/akrabalık. Erkek çocukta yüksek CK + proksimal güçsüzlük → distrofinopati dışlanana dek DMD/BMD.
  • Genetik öncelik: Hedefli NGS panelleri / WES-WGS çoğu olguda kas biyopsisinin önüne geçti. Biyopsi ve immünohistokimya; genetik belirsiz/negatifken, konjenital miyopati yapısal tanısında ve inflamatuar miyopati şüphesinde değerlidir. Kas MRG seçici tutulum paternleriyle (ör. kollajen VI, LGMD alt tipleri) genetik testi yönlendirir.
  • Sistemik izlem: Alt tipe göre kardiyak (EKG/Holter/EKO — özellikle LMNA, sarkoglikan, DM1, Andersen-Tawil), solunum (FVC, uyku, öksürük gücü — SELENON, MTM1, DM1), ortopedik (skolyoz, kontraktür, rijit omurga) ve endokrin-metabolik izlem gerekir.
Aileler İçin Pratik Not
  • Bir kas hastalığında bile hedef sadece “güç” değildir. Kalp ve solunum kaslarının düzenli izlemi (EKO, EKG, solunum fonksiyon testleri), eklem hareketliliğini koruma, beslenme ve kemik sağlığı en az güçsüzlük kadar önemlidir. Ayrıca birçok kas hastalığında anestezi özel önlem gerektirir — herhangi bir ameliyat öncesi tanıyı anestezi ekibiyle paylaşın. Çok disiplinli bir ekip (nöroloji, kardiyoloji, göğüs, fizik tedavi, ortopedi, beslenme) çocuğunuzun yaşam kalitesini belirgin biçimde artırır.

Bu site yalnızca bilgilendirme amaçlıdır. İçerikler tanı, tedavi veya reçete yerine geçmez; doktorunuzun bakımının yerini almaz.