Çocukluktan Erişkinliğe: Uzun Vadeli Beklentiler

Bu bölümde, ailelerin en sık sorduğu ama yanıtlaması en zor olan soruyu ele alacağız: "Çocuğum büyüdüğünde nasıl bir yaşam sürecek?" Dürüst olmak gerekirse, bu sorunun tek ve kesin bir yanıtı yoktur; ancak elimizdeki uzun dönemli araştırma verileri, gerçekçi bir çerçeve sunabilir.

Uzun Dönemli Sonuçları Etkileyen Faktörler

Araştırmalar, yetişkinlikteki işlevsellik düzeyini etkileyen birkaç faktörü tutarlı biçimde işaret etmektedir: erken çocuklukta ölçülen sözel dil düzeyi (9. Bölüm), bilişsel kapasite (18. Bölüm), erken ve yoğun müdahaleye erişim (20. Bölüm) ve uyumsal davranış becerileri (Vineland-3, 17. Bölüm). Bu faktörlerin hiçbiri tek başına kaderi belirlemez; ancak genel eğilimler hakkında fikir verir.

Erişkinlikte Otizm: Çeşitli Yaşam Yörüngeleri

Otistik yetişkinlerin yaşamları, tıpkı çocuklukta olduğu gibi, son derece çeşitlidir. Bazı yetişkinler tamamen bağımsız yaşar, üniversite eğitimi alır, kariyer sahibi olur, evlenir ve çocuk sahibi olur. Bazı yetişkinler, kısmi destekle (yarı bağımsız yaşam düzenlemeleri, iş koçluğu) anlamlı ve tatmin edici bir yaşam sürer. Bazı yetişkinler ise ömür boyu yoğun destek ihtiyacı duyar ve aile veya kurumsal bakım ortamlarında yaşamını sürdürür. Bu çeşitlilik, 5. Bölümde ele aldığımız şiddet düzeyleri spektrumunun erişkinlikteki yansımasıdır.

Erişkinlikte İlk Kez Tanı Almak

3. Bölümde belirttiğimiz gibi, günümüzde erişkinlik döneminde ilk kez OSB tanısı alan, çocukluğunda fark edilmemiş (özellikle 11. Bölümde ele aldığımız kamuflaj mekanizması nedeniyle kız ve kadınlarda daha sık) pek çok birey bulunmaktadır. Bu bireyler için tanı, genellikle derin bir rahatlama getirir: "Yıllarca neden farklı hissettiğimi şimdi anlıyorum" cümlesi, erişkinlikte tanı alan pek çok kişinin ortak deneyimidir. Eğer siz veya bir aile üyeniz erişkinlikte kendinizde OSB özellikleri fark ediyorsanız, erişkin OSB değerlendirmesi konusunda deneyimli bir klinisyene başvurmanız faydalı olabilir.

Umut ve Gerçekçilik Arasında Denge

Bu bölümü yazarken amacımız, ne aşırı iyimser vaatlerde bulunmak ne de umutsuzluk yaratmaktır. Gerçek şu ki: erken ve doğru destekle pek çok çocuk, tanı anında öngörülenden çok daha iyi bir noktaya ulaşır; aynı zamanda her çocuğun yolculuğu kendine özgüdür ve "tam olarak nasıl bir yetişkin olacağını" bugünden kesin olarak öngörmek mümkün değildir. Bu belirsizlik zor olsa da, aynı zamanda her yaşta ilerlemenin mümkün olduğu anlamına da gelir.